09.06.2026
Gezocht: watercommissaris die een smoel geeft aan het waterbeleid
Goed nieuws: minister Brouns erkent de hoogdringendheid van de watercrisis!
Business as usual is niet meer aan de orde, het is dringend tijd voor actie.
Fantastisch, eindelijk!
Gekend probleem
Het probleem is gekend: het gaat niet goed met ons water.
Enerzijds hebben we de beroerde waterkwaliteit. Vandaag heeft slechts 1 van de 195 Vlaamse waterlopen een ‘goede’ waterkwaliteit. Volgend jaar moeten dat er 195 zijn. Eerder liet de minister al optekenen dat de definitie van ‘goede waterkwaliteit’ wel onmogelijk streng is. Van zodra er 1 parameter onder de norm duikt wordt de waterloop niet als ‘goed’ beoordeeld. Toegegeven, dat is zeer streng. Maar het aantal waterlopen dat dan faalt op basis van 1 of enkele parameters, en verder eigenlijk prima in orde zijn, dat kennen we niet. De fameuze triazolen in de Westhoek vormen “géén” bedreiging voor de volksgezondheid, daar ligt het alvast niet aan…
Anderzijds is er de kwantiteit, de hoeveelheid van water. Het klimaat is in de war en geeft ons massa’s water tegelijk, en dan weer helemaal niks. Onhandig, maar we moeten het ermee doen.
Ondertussen gaan we verder met grondwater. Daar zit nog water, al weet niemand hoe lang nog…
Gekende oplossingen
Stop met verharden! En haal bestaande verharding weg.
Leg bufferbekkens aan, geef ruimte aan waterlopen, herstel moerassen en veengebieden. Bouw niet meer in watergevoelig gebied, verzekeringsmakelaars zullen u dankbaar zijn. Accepteer dat water tijd nodig heeft om in de bodem te trekken, voer het niet meer asap af naar zee. Stel een contract op met de bever, de beste dammenbouwer van de omtrek (als dat zou kunnen…).
En nu actie!
Hier komt de ‘smoel’ in beeld die we zoeken. Iemand die de hele boel coördineert en zorgt dat alles uitgevoerd wordt. Iemand die “een ‘smoel’ geeft aan het waterbeleid”.
De probleemstelling is bekend. Een hele waaier aan mogelijke oplossingen ligt klaar in tientallen studies en rapporten. En we moeten daar dringend mee aan de slag. Daarover is algemene consensus.
De vraag van tien miljoen: hoe gaan we dat concreet doen? Wie gaat dat betalen en met welk geld?
Op dit moment ontbreekt het aan beleid, (langetermijn)visie en budget. En dat is toch de taak van de minister? En die zoekt nu een ‘smoel’ die dat gaat oplossen?
De commissaris mag het grote probleem oplossen. En tegelijk blijven overheden, waaronder de minister, vergunningen uitdelen aan vervuilers en grootverbruikers.
Er is vanuit het beleid geen visie, geen plan en geen geld.
De smoel die we zoeken moet dus ook kunnen toveren en tegelijk een zinkend schip rechthouden…
Geen centen, geen actie, geen oplossing.
Maar wel een fancy nieuwe functietitel, een leuke uitdrukking, en voer voor opiniestukken.